De Merel

Het is tegenwoordig een gezellige drukte aan de Kroon rond 19u30 op dinsdagavond. Het is telkens goed uitkijken dat je met de juiste groep vertrekt. Christof G heeft dat allemaal nog niet zo goed begrepen, starten om 19u30 en pikte zo haast aan bij de B-ploeg. Niets aant handje als er nog even telefonisch contact wordt gepleegd. Via de Krekelenberg pikken we hem op aan den Trap.

Ik denk dat we ongeveer elk paadje aan de Merel wel hebben meegepakt. De stormschade van enkele weken (of is het al enkele maanden) is nog duidelijk zichtbaar in het bos, veel omgevallen bomen teisteren ons pad. We steken de vaart over en rijden naar Kriskus Koning. Daar was er blijkbaar een veldloop geweest (of iets in dien aard). Na het afwerken van zo'n rondje, klom Bart A even op het aanwezige podium en ging daarbij resoluut naar het hoogste schavot. Was hij al zegezeker voor de eindspurt? Toch al een beetje voorbarig lijkt ons.

Van Kriskus Koning gaat het verder naar de Vraaghoeve. Stan F parkeert zijn fiets even naast het pad, maar is er conditioneel beter aan toe dan vorige week. Rond de Vraaghoeve speelt de A-ploeg (door de B-ploeg) een paar van haar bikers kwijtspeelt. Omdat de achtergebleven A's niet wisten waar de andere ploegmaats zaten, werd er mobielgewijs weer een verbinding tot stand gebracht. BlackBerry Benny C is steeds de telefoonpaal van dienst.

In de Brachtse Hei worden nog enkele veldwegen onder onze wielen geschoven om uiteindelijk nog enkele rondjes te draaien op Drieboomkesberg. Ondanks protest van Ben V (die nog steeds op zoek is naar zijn 5 punten van vorige week), komt de eindspurt er dan toch op het PR-stuk. Na ditmaal een rustige aanloop, weet Bart A toch te soleren op deze eerlijke eindspurt. Tom T zet nog een inhaalmaneuver in, maar strandt op de tweede plaats, voor Marc B.

Jan & Petra-special

Om Kristof VL zijn bestuurstaken (aanwezigheden voor den brunch) nog even te laten vervullen, beslist de Voorzitter om niet al te haastig te vertrekken. Om toch de 'verloren' tijd goed te maken, wordt er vanaf de Tilburgbaan een stevig tempo opgelegd door Tom T. De snelheidsbeperking van 28km/u on road zijn we immers voorbij.

Omdat we toch al goed opschieten, beslist Kris K om nog even te kronkelen in de Merel. Vanaf het echter weer rechtdoor is, is het steevast dezelfde persoon die het hogere tempo bepaalt, tot onvrede van enkelen die minder in conditie steken. Omdat deze keer de eerste eindbestemming niet De Kroon was, moest de tochtuitstippelaar enkele routecorrecties doorvoeren.

De Schotensteenweg wordt overgestoken om het Cambeenbos in te draaien. Na enkele singletracks te hebben genoten, gaat het vervolgens over de E19. Filip VDP moet ook ergens gevallen zijn, laten we veronderstellen dat het hier gebeurd is, verschillende kruimels zand op zijn truitje verraden de tuimelperte. Via de onverharde Sint-Jobsesteenweg komen we aan de Brechtsebaan alwaar we een 'gevaarlijke' oversteek maken (nadat we eerst op Stan F hebben gewacht).

Het plan van onze Voorzitter voor een tussenspurtende eindspurt wordt gedwarsboomd door de aanhoudende droogte (inderdaad). Uiteindelijke geraken we toch op de bedoelde finishbaan alwaar eerst Jan T en vervolgens Bart A iedereen op sleeptouw nemen. In de spurt weet Hugo K zich milimetergewijs te plaatsen voor Tom T. Marc B laat Bart A nog derdes toekomen.

De eindbestemming ligt in Loenhout en via 't Neerven komen we eerst tot bij het crossparcours van Loenhout. Het is te zeggen, de omgeving waar de Azencross doorgaat en wat ook dienst doet als het trainingsparcours van den Ben. Het wasbord is hier veruit het spectaculairste onderdeel, wat we dan ook tweemaal aansnijden. Zeker na de tweede keer hebben de meesten het door, niet al te snel komen aanrijden en vervolgens pompen met de armen.

Jan A trakteert ons in zijn tuin op het nodige gerstenat. De traktant van dienst is enkele dagen/weken geleden in het huwelijksbootje gestapt en is zo sympathiek om dit ook te tonen aan alle Brachtse Bikers. Kris K en een deel van de A-ploeg verlaten vroegtijdig de receptie en missen zo nog de later talrijk aangevoerde hapjes! Gezien Mil D en Jan A als puntengevers nog bleven, is het nog niet geheel duidelijk hoe dit klassementsgewijs gaat weergegeven worden. Tegen een uur of 23, trekt het beste gedeelte van de A-ploeg naar Brecht. Het moet hierbij wel kleppers zoals Ben V en Jan A missen. Wim E haakt in de Veldstraat af.

Bedankt Jan & Petra!

Drieboomkesberg

Vandaag had de Voorzitter een ritje gepland met de Ladies, wij dus zonder hem op stap. Mil D was door Kris K aangeduid als occassionele tochtuitstippelaar maar die laatste had daar precies niet veel zin in (al deed hij dat uiteindelijk wel heel goed). Het is wel op zo'n momenten dat wij goed beseffen hoe goed de Kris zijne weg overal kent. We zijn overal al eens geweest, maar hoe we dat aan elkaar moeten breien... Natuurlijk zullen we de Kris wel op zijn dak zitten als hij de volgende keer 'weeral' een verkeerd rijdt :-) (maar dat hoort gewoon zo).

Soit, wij richting vaart, fietspad op, aan de kant voor een dame met een hond en ook voor iemand op ne scooter. Dieje laatste had blijkbaar teveel pintjes op en keerde terug. Blijkbaar was het één of andere brugophaler die graag dagelijks het nodige gerstenat tot zich neemt. Als topreporter had ik mij naar de situatie moeten begeven, maar aangezien ik dat niet ben, kan ik hier niet tot in de puntjes een verslag uitbrengen van het voorval. Er werden geen blauwe ogen en/of bloedneuzen gespot, dus het zal wel meevallen.

Over de lekke band van Frank L kunnen we meedelen dat het TE lang duurde vooraleer dat gemaakt was, of moeten we er aan wennen, aan lekke banden? Het is in elk geval de eerste dit jaar lijkt mij, trakteren! Wij verder langs de vaart (na te veel tijd te hebben verloren dus) en dan via de Brachtse Heij naar rara ... (tip: het staat in de titel). Mil D, Tom T en Bart A lijken zich goed te voelen en onderhouden het ritme van 28km/u ... OFF ROAD :-) Via de normale zandwegels en de paadjes van de Vraaghoeve bereiken we de Abdijlaan.

Na menig toerke te hebben gereden (waarvan de leukste misschien wel andersom), een valpartij van den BA (rechterhelft van zijn vork was niet meer vindbaar, de verloregegane pomp wel) en wat gesemmel later, keren we huiswaarts. Om in de sfeer te blijven van afgelopen zondag, jawel over het Paris-Roubaix-stuk... (de Mil zijn woorden). Bart A wordt op kop snel afgelost door Tom T die de andere mannen wat verrassen. Jan T, Mil D, Kristof VL, Hugo K en nog enkele andere weten toch nog aan te sluiten. De wind blaast in ons nadeel en het komt uiteindelijk tot een snelle sprint. Hugo K wint deze voor Tom T en Jan T (inderdaad, Jan T). We komen samen met de Ladies int café aan, de B-ploeg volgt iets later.

Kooldriesspecial

Zoals geweten is de Kroon den dinsdag na Pasen gesloten (om verder onbekende redenen). Gelukkig is de sporthal van Brecht wel geopend. Zoals de traditie het intussen wil, stonden we rond 19u30 allen te trappelen om te kunnen vertrekken, allé, sommigen hadden nog wat last van overtollig bierverbruik. Het aantal dapperen wordt blijkbaar ook beïnvloedt door Pasenkermis, al was het aantal vrouwen met 25% gestegen. Tom T was de gids van dienst voor de ladies en omdat geweten is dat hij geen banden kan leggen, reed Gwen V ook mee met de ladies.

Over den asfalt ging het richting 't Veerle, ontstond er even twijfel bij de vaart en werd uiteindelijk gekozen even verder rechts in te draaien. Via een mooie en nieuwe singletrack kregen we aansluiting met de Westmallebaan (u weet wel, de omgeving van de Pampas). In het park noteren aandachtigen een schuiver van Bart A, die wonderwel net op tijd weet te corrigeren. Kristof VL heeft minder geluk, hij maakt wel een schuiver en gaat erbij liggen. We zijn dan al op grondgebied Malle.

Verder gebeurt er niet veel spectaculairs. We moeten ons haasten, want ondanks het prachtige lenteweer valt de duisternis toch sneller dan gehoopt. We maken nog even een rondje aan de vaart voor extra kilometers. Net wanneer er discussie is geweest over waar de eindspurt zal worden gehouden, demarreert onze Voorzitter als een pijl uit een boog. Op een ware Cancellaristische wijze probeert hij te soleren naar de denkbeeldige eindmeet bij de Janssens. Jef A en Jef VD willen dit echter niet laten gebeuren en zorgen dat het peloton kan aansluiten bij de Voorzitter. Er wordt dan nog wat gepowerd maar van een echte eindspurt was misschien wel geen sprake.

Tijd voor een herkansing hebben de snelle mannen wanneer we veilig aan brug 9 zijn geraakt. Bart A neemt iedereen op sleeptouw en na een tempoversnelling blijkt enkel Mil D nog te volgen. Deze laatste weet dan iedereen ordentelijk te laten stoppen aan een ketting die de vlotte doorgang belemmert, bedankt Mil.

Start Zomerseizoen

41 bikers worden gespot op het offroad-parcours van de Gemeenteplaats. Gelukkig wordt deze bende vanaf de start in 3 groepen gesplitst, zodat het oversteken/samenblijven iets vlotter gaat. (23 A – 13 B – 5 L). Nieuwkomer Paul Meyvis, terugkomers Jef Van Dijck en Wouter Vandeputte, en B-ploeg-overkomers Kristof VL en Jef A kunnen vlotjes met de A-ploeg mee.

Onder een mooi lentezonnetje vertrekken we richting Loenhout om aan Jakke Tand het offroad aan te vatten. Gezien de korte beschikbare tijd, wordt geopteerd voor een klassiek toerke met veel rechte stukken om toch enkele kilometers op onze teller te krijgen. Nog geen 5 km zijn we weg of het begint stevig te regenen/waaien en dit tot het einde van de rit.

Aan het zakkenkot steken we de Wezelsesteenweg over, de single track langs de put en oversteken naar het Uilenbos. Na een km of tien blijkt dat niet iedereen even goed in form zit bij de aanvang van het seizoen, maar dat is niet meer dan normaal. Hopelijk/vermoedelijk worden deze verschillen de komende weken (al dan niet automatisch) weggewerkt.

Naar wekelijkse gewoonte wordt de groep uiteen gereden tijdens de eindspurt, maar na een korte pauze, vertrekken we allemaal in groep (nog steeds door de regen) richting Kroon. Daar vernemen we dat Wim E (die tijdens de rit al last/problemen had met z’n ademhaling) thuis een astma-aanval had en hiermee snel op de spoed belandde.

Later op de avond viel toekomstige papa Mil D nog binnen voor een AA en kwam Wim E nog even langs om te informeren naar z’n huis/autosleutels. Deze laatste is duidelijk terug aan de beterhand en heeft de intentie zich sportief te herpakken en te stoppen met roken, wat we alleen maar kunnen toejuichen.

Jaarlijkse Algemene Vergadering

* 22 bikers waren gisteren aanwezig op onze jaarlijkse ledenvergadering.
* Bestellingen voor het bijdrukken van onze tenue kan je doorgeven aan Kristof VL (Jan M zal eerstdaags de prijzen laten weten)
* Wederom zal er steeds iemand van de A-ploeg met de vrouwen op stap gaan. De 1e 15 bikers van het klassement 2009 zullen een datum toegewezen krijgen.
* Zowel bij de B- als bij de L-ploeg zullen er nieuwkomers verschijnen, dus dat ziet er goed uit.
* Op 4 juli zullen we een dagje gaan MTB'en in Bracht (Burg-Reuland)
* Na de vergadering kwam het voorstel om vanaf heden AA (= achteraf aanwezig) te belonen met 5 punten. Dit werd 'unaniem' goedgekeurd. Als je niet om half 8 aanwezig kan zijn of geblesseerd bent, wordt het geapprecieerd als je nadien even (of lang) een pintje komt drinken.
* Er was iets meer dan 20 € overschot pot en ook deze zit nu (in onze kroon-pot) te wachten op de start van het seizoen ...

6 uren van Halle

Brachtse Bikers 1: Tom T, Mil D, Jan A en Kris K
Brachtse Bikers 2: Kristof VL, Jan T, Jef A, Bert A
Solo 1: Marc B
Solo 2: Gwen V

Op Tom T na, verzamelden alle teamleden om 13 uur aan De Kroon. Door een foutje van de verslaggever werd niet de gerichtste weg gekozen. Gelukkig konden we de grote kamionette, de kleine kamionette, de stationwagen en de monstertruck nog vlakbij parkeren. In de wisselzone hadden we niet veel keuze, maar we vonden nog 2 boxen naast elkaar. Het uurtje dat we nog over hadden was niet overdreven voor de inrichting van onze wisselboxen, de briefing, het omkleden, de verkenning, ...

15 u: Start. Tom T hangt na 500 m op de twintigste plaats, maar slaagt er in als eerste zijn toer te vervolledigen. Proficiat ! Mil, in meerdere mate Jan en vooral Kris hadden moeite om deze prestatie/positie te handhaven. Tegen dat het donker werd, heeft elk teamlid van beide ploegen minstens 2 rondjes gereden, heeft Gwen 2 korte pauzes ingelast en is Marc al vloekend en compleet opgejut binnengekomen omdat zijn assisterende zoon niet deed wat Marc verwachtte. Naar verluid kon deze ook niet weten wat Marc verwachtte ...

Doordat er in de vernieuwe wisselzone (en door de fluovestjes) enorm veel tijd verloren ging, kozen we ervoor om in de mate van het mogelijke niet na 2, maar pas na 3 ronden te wisselen. Zo konden we vermoedelijk 4 wissels uitsparen. (Achteraf vernomen dat de bikers van het winnende team ‘Mampay’ elk telkens 4 ronden reden alvorens te wisselen)

18 u Volledig donker en richtgevende vermoedelijke tussenstanden in het totaalklassement waren:
Marc: 8e plaats, BB1: 14e plaats, BB2: 28e plaats, Gwen: 80e plaats

Vooral de solo’s kregen het in den donkere zwaar te verduren. 8 solo’s gaven op, Maar opgefokte Marc en moedige Gwen bleven doorgaan.

Door de combinatie van de vermoeidheid, het technische parcours en het feit dat het pikdonker werd in het bos, werden de rondetijden in de 2e helft natuurlijk groter. Wederom werd duidelijk dat zeer goede verlichting een enorm verschil kan maken in de rondetijden.

Zoals jaarlijks het geval, bestond er weer wat verwarring wanneer het evenement (citeer: dit is geen wedstrijd, maar wel een leuk opgevat sportief evenement met tijdsregistratie) zou eindigen. Samenvatting: iedereen die voor 21 uur aan de tijdsregistratie passeert, dient zijn ronde af te maken. Mil Jan T, Marc en Gwen reden de klok vol.

Conclusie:
• De combinatie van het partytentje, de paddestoel en de 6 stoelen maakte de rustpauzes wat aangenamer (en warmer). De extra bike en rollensysteem maakten het mogelijk wat op te warmen en los te rijden. Bedankt aan iedereen die hier mee voor zorgde !!!
• Jammer dat de wisselzone helemaal afgeschermd was van de wedstrijdgebeuren en ook jammer van de onpraktische fluovestjes, maar voor de rest was de organisatie weer prima in orde.
• Zowel de beste mannelijke als vrouwelijke solo kwamen uit Sint-Lenaarts.
* Marc B heeft de 2e solo zelfs gedubbeld !
• Beide B2-ploegen stonden mooi in de eerste kolom, met een gemiddelde van ± 20 km/u, rekening houdende met de tijdrovende wissels.

Resultaat:

BB 1: 11e plaats van de 54
BB 2: 20e plaats van de 54
Solo 1: 1e plaats van de 31
Solo 2: 22e plaats van de 31, 1e (en enige) vrouw

Link naar solo- en ploegenklassement

Link naar rondetijden van B2-teams, Marc en Gwen

Nachtrit

Het verslag leest u hier.

Verrassingsrit

Met zeven, Jan A, Kris K, Tom T, Frank VDB, Kristof VL (B), de Wim en Bart A, stonden we om half negen aan de Kroon. Schoon aantal, want ja,wat ging er komen? Dat was het grote vraagteken. Sommigen hadden vanwege de ervaringen uit het verleden al afgemeld. Anderen maakten deel uit van het verrassingsspektakel en nog anderen moesten te vroeg thuis zijn of gingen in Brasschaat Achtkampen.

Het eerste verrassingselement speelde zich nog in Bracht af. De Jan A was de code van zijn bankkaart vergeten mee te nemen en daardoor moest de rest toch nog efkes wachten aan de Maes op Sternhoven. Gelukkig kon Kristof de hopeloze Jan depanneren.

Aan de Schelde werden de ijzeren paarden aan de kant gezet en werd er voor dat andere ros gekozen (buiten de Kridley, kunnen we nog moeilijk van staal spreken). Via de Schelde werd het eerste off-roadgedeelte aangesneden (wat trouwens al een hele mooie start was). Eigenlijk
beter dan verwacht en in het Stad/Haven zijn er nog mooie stukjes te vinden. Langsheen het werk van Tom T en een sluis in aanbouw hadden we nog steeds niet de eerste ongekende hoogte van de dag bereikt.

In het pittoreske Lillo werd, na een rondje over de stadswal, in de 7 Saeligheden de eerste tussenstop voorzien. Iedereen hield het nog bescheiden, dit als gevolg dat onze tochtuitstippelaars maar een cola of ice-tea bestelden. Uit schrik van wat misschien nog ging komen...

Ver konden we niet meer verwijderd zijn van de eerste ongekende hoogte, want we hadden al meer dan een uur op onze bike gezeten. Via een brug reden we naar het einddoel. Gezien het verboden karakter van deze bestemming, moesten we op een slinkse manier de doorgang forceren. Na enkele hoogtemeters werd al duidelijk de conditie van Bart A (nota bene diegene die vroeg om traag te rijden) niet zo slecht was. Jan, Kris en de Wim hadden iets meer moeite om de eerste ongekende hoogte te bereiken.

Vanaf deze hoogte konden wij de omgeving bewonderen. Een mooi zicht, enkel het geurtje was iets minder. Een downhill en een straffe klim volgden nog, waarna we het verboden terrein konden verlaten. Nu moest het zwaarste nog komen, enkele zware stukken los zand! Vanaf toen
begonnen de inspanningen zich te laten voelen in onze beentjes trouwens. Om de meerwaarde-zoeker bij de Brachtse Bikers aan bod te laten komen, werd ook nog een archeologische site bezocht. Na een gesprek met een Duitse archeoloog, was het genoeg geweest en gingen we
terug over naar de kern van de zaak, namelijk biken, echt vet mountainbiken.

Zonder dat we het wisten (behalve dan Kris K) zaten we aan het rangeerstation van den NMBS in de haven en bereikten we zonder enige moeite een duikvijver (De Kleine en of Grote Put in Ekeren. Een mooi rondje lag daar uitgespreid en werd er onder de wielen geschoven. We mochten ook nog een rondje maken in het aldaar gelegen natuurreservaat. We waren daar vooral om Galloways te spotten, maar we moesten met een grote teleurstelling verder, geen Galloways gespot.

Gelukkig was er ook nog een vogelspothuisje. Nadat we de lokale Scoutsgroep hadden weggejaagd, konden we beginnen aan een sessie van overmatig Jenever verbruik. Ekeren ligt verrassend dicht bij de Noorderlaan en dat betekende dat we heel dicht bij onze eindbestemming moesten zijn.

Gelukkig hadden Jan en Kris wat research gedaan en konden we ook nog even gaan freestylen aan Park Spoor Noord. Niet te lang, want de tweede ongekende hoogte, met mooi zicht op het stad en de rest van de omliggende omgeving, moest nog bereikt worden. Gelukkig gebeurde dat
dit keer met een lift en de nodige speculaasjes.

De rit werd afgesloten in de Quick van de Metropolis en nog even in den Eikel.

Kris en Jan, merci voor een prachtige (en ja, perfecte) rit!

MTB-wedstrijd Nottebohm

Zie 'Specials'

Slotfjesje in Hoogstraten

Met 7 bikers namen we de bus in Brecht, drie kwartier later zaten we met 21 bike(ste)rs aan tafel voor een uitgebreide Chinese rijsstafel. Naar jaarlijkse gewoonte wordt er weer niet gespeeched. Net zoals ons vorige bezoek was het eten weer volledig in orde. Goed, veel verschillende keuze en abnormaal veel eten.

Zelfs toen er buiten Marc B niemand nog aan het eten was, bleven ze nog schotels aanvullen.
Kroepoek, aperitiefhapjes, soep, 10 soorten vlees met rijst en pasta, ijsdessert en koffie/thee, gevolgd door een rondje van de zaak. Rond half 12 verlieten we de zaak.

Onze 2 tijdsregistrateurs zaten ons reeds op te wachten in De ‘nieuwe’ Gelmel, zoals gepland. Nog voor iedereen z’n eerste consumptie vast had, wisten ze al dat Wim E aangekomen was ... Toen we rond 2 uur verdertrokken richting ’t Verschil en den Bizar, bleven er nog slechts 6 moedigen over. Nancy H, Debby A, Gwen V, Gert K, Tom DV en ondergetekende.

Aangezien alle andere vroegtijdig vertrokken waren, bleef er nog behoorlijk wat pot over. Omdat het niet de bedoeling is om de pot/kas er door te draaien met z’n zessen, heb ik wat geld van de pot apart gehouden voordat de grote braspartijen ‘in de zaak waar Gert Verheyen z’n vrouw leerde kennen’ begonnen, en dit leek al snel een goede keuze.

Om 5 uur werden we gevraagd de zaak te verlaten en is Jan T ons al Chevy-gewijs komen ophalen, waarvoor veel dank ! Gezien we 50 € pot legden, de meerderheid op tijd naar huis reed, er juist op tijd wat potgeld gevrijwaard werd, en Jan T geen compensatie wenste voor z’n nachtelijke diensten, koste deze activiteit de clubkas slechts 80 €.

Slotrit 2009

Ik heb de eer en het genoegen om een verslagske te mogen schrijven over de slotrit en -happening die gisterenavond plaatsvond, onder een matige opkomst: 11 A’s, 4 B’s en 4 L’s. Wel was er het wederoptreden van Bartje A, en kwam Gert K ook nog eens zijn tenue tonen. A en B reden samen, en Kris had met de Ladies afgesproken op een geheime locatie.

Een gedetailleerd verslag van de rit maken is dit keer wegens omstandigheden niet mogelijk, we vertrokken in de richting van Wezel, en reden over Gooreind naar Polygon. Onderweg zagen en hoorden we ergens vuurwerk (waarschijnlijk speciaal voor de slotrit afgestoken ;-)).

Van Polygon reden we off-road tot op de Miksebaan en vandaar kwamen we via een bosweggetje op de parking van de plaats van afspraak : taverne/restaurant de Stal in Sint-Job. De L-ploeg en Kris D waren hier ondertussen ook gearriveerd, wat Kris een HA (halverwege aanwezig) oplevert. We namen plaats op het terras, dat voor ons gereserveerd leek (er zat nl niemand anders…), en bovendien wilden we de andere klanten niet verontrusten als ze zo’n groene bende zouden zien binnenkomen. Na 2 consumpties (van de clubkas, waarvoor dank) vonden we het toch wat frisjes worden en kozen we in groep de terugweg via de Schotensteenweg. Het enige spektakel dat hier viel te noteren, komt van Jan van de B’s, die de werking van klikpedalen nog onderzoekt.

Bij aankomst in de Kroon werden we verwelkomd door Ladies Marina B en Els VB, en de ronde van traktaties werd meteen ingezet door Marina, die vorige week voor de tweede keer oma werd.

Hierna achtte Kris K het grote moment gekomen : de uitreiking van de bekers! Bij de Ladies werd Sandra D de eerste kampioene, voor Els VB en Marina B. Bij de B’s maakte Kristof VL zijn favorietenrol waar, met als tweede Bert A en als derde Filip VG. In de A-ploeg tenslotte won Tom T voor het tweede jaar op rij, niptjes voor Kris K, die een veilige voorsprong had op nummer 3, Gwen V.

Hierna werd het ene rondje na het andere gegeven en werd het laat, …heel laat. Ik moet hier van Raf VL nog vermelden dat Tom T vroeger weg was dan hem, terwijl Tom verlof had en Raf niet… Omstreeks 4u werden de Kroon en het seizoen afgesloten.

Persoonlijk slot: ik heb mij super geamuseerd dit seizoen, ook hard afgezien met momenten, maar ik denk dat ik er op mountainbike-vlak wel beter van geworden ben. Alleen de laatste weken was de form nogal ver te zoeken…
Merci dat ik mocht meerijden, ook en vooral aan degenen die mij uit de wind zetten of af en toe een duwke gaven.
Als gullie het goed vindt, tot volgend seizoen (in bloedvorm!) en zeker tot op de komende activiteiten!!!

De Brechtse singletracks

De laatste volwaardige B²-rit vond dit seizoen plaats op een prachtige nazomeravond, bij temperaturen die nog vlotjes de 20° voorbij gingen. Toch weer geen geweldige opkomst : 13 stuks van de A-ploeg, 3 van de B’s en 1 van de Ladies (en dat was dan nog geen lady). Alle ploegen besloten dan maar om samen te rijden, wat meteen het debuut van Tom D bij de A-ploeg betekende.
Het was op voorhand al duidelijk dat we vandaag geen lange rit meer konden maken, dus koos Kris ervoor om het beste uit te zoeken heeft van wat Brecht te bieden heeft aan MTB-terrein. Zoals elke brechtse mountainbiker weet ligt dit voornamelijk aan en rond de Merel, dus ging het via de gebruikelijke karresporen richting camping de Groene Linden. Via een smal paadje naast een beek kwamen we op het eigenlijke terrein van de Merel , waar we elke mogelijke singletrack minstens 1 keer namen, onderweg een tennismatch zagen, en uiteindelijk op de Vaartdijk uitkwamen.
Vandaar naar locatie nummer 2 voor singletracks in Brecht : het bos tussen de Vaart en de Tilburgbaan. De paadjes lagen er perfect en kurkdroog bij, anders dan we gewoon zijn van de TT’s in de winter… Toch wist Kris nog ene plas slijk te vinden om in te dabben, en deze zorgde meteen voor enig spektakel : 1 ½ valpartij van Stan F en naar het schijnt ook een salto van Rudi D!
Via enkele smalle tracks waar de doorns dringend geknipt mogen worden kwamen we aan de lichten van de Andrélaan, om zo naar het laatste bikegebied van de dag te rijden aan de overkant van de Schotensteenweg. Ook hier werd werkelijk elk paadje verkend (hoe de tochtuitstippelaar ze allemaal kan onthouden is mij zoals altijd een raadsel). Net zoals 2 weken geleden lag het hier vol met afgezaagde bomen en takken, één stuk was zelfs zo technisch dat bijna iedereen hier al wandelend over moest. De enige die – naar eigen zeggen – dit stuk al fietsend kon overwinnen was Kris K, tot hij in de laatste 3 meter overkop ging (van beide beweringen zijn echter geen getuigen gevonden…).
Ondertussen was het – na amper 21km – al serieus donker geworden, dus namen we de Tilburgbaan om in rechte lijn naar Brecht te rijden. Er werd nog wel voor de laatste keer dit seizoen gespurt en naar verluidt werd deze andermaal gewonnen door Tom T. Tom D reed vlotjes zijn eerste 30km met de A’s uit, die zien we volgend jaar waarschijnlijk wel terug.

Zoersel

Dinsdagavond 1 september……..B² belevenissen volgens de verslaggever van dienst…..

Volle gas naar de Kroon voor één van de laatste ritten van de B² van dit seizoen.

Op het slagen van de bimbam passeerde ik net den Ballaert, maar zeer strenge Miel (en daar gaat hem spijt van krijgen !) vond toch dak een strafpuntje verdiend had omdat zelfs, …ja den dieë…., er al was.

Bovendien weet ik bijna zeker dat de koster zijne piemel nen halve minuut te vroeg tegen zen klokskes heeft gekletst !

Enfin, ik had het gevoel dat ik in topvorm was en iedereen eens "een poepje zou laten ruiken" ! Maar dat was snel over toen ik, just op tijd, aan de Kroon aankwam en daar een bende opgehitste marsmannekes zag staan, ogen wijt open, opgespoten billen, bloedverdunners volop in actie,…..honly shit….wa was da allemaal !

Eenmaal het startshot gegeven, ging het richting brug 10, rechts, links, rechts richting Parijs Roubbaix (oef, hier zijn we vanaf wat de spurt betreft), en vervolgens naar het gekende 3 boomkes berg parkoerke.

De eerste ronde was aan bejaarden tempo wat niet echt gesmaakt werd, de tweede toer trok er al beter op. Weer wat rechts, links, rechts richting kerkhof Zoersel en dan…….een verbazingwekkend stukje natuur, brute pure wildernis, ongekende hoogtes, geweldig diepe dallen, een wildwater rivier met boomstronken, levensgevaarlijke smalle singletracks,…..op de Miel na liepen er net geen wilde beesten rond. We vlogen erop af, bergtoppen werden platgereden, dallen werden dicht gedapt, wildwater rivier werd tot stilstand gebracht, singletracks werden tripletracks….ja ja, nen top te weinig op uwen tupe zou gegarandeerd de dood tot gevolg hebben gehad ! Na 38 rondekes zijn we dan naar, en dan weet ik het niet meer, gereden. Efkes waren we den Dictus kwijt, den Dictus was op zijn beurt zijn ketting kwijt, maar alles en iedereen werd teruggevonden en zo konden we als one big happy family richting Kroon. Volgens mij ergens via dat zandpaddeke zijdelings de Brechtse Heide dat daar aan de grootsten boer van Bracht uitkomt. Wegens de zeer snel vallende duisternis een kort toereke dus. Gevolg ; een pak frustraties en emmers energie over ! één iemand begon er gewoon van te ijlen en begonnen spontaan, totaal geen verbandhoudende en zwaar gelogen, X-side verhalen boven te halen. Dat alles in een poging om indruk te maken vermits hij dat met zijn fietskwaliteiten niet klaar kreeg. ( ik zeg niet wie, maar het heeft iets met dat strafpunt te maken ).

In ieder geval, als ge denkt aan een massa overschot van energie, in combinatie met ne plateau leffe dat staat te wachten, dan denkte, …..dat gaat daar vuurwerk geven, als dat maar goed komt !

Maar, eerst nog efkes spurten, over de kiezel pad naast de vaart, ideaal, intussen goed donker, vol putten, stomme paaltjes, plassen, slijkstukken, verzakkingen en dat net naast het water….wat wil je nog meer.

Ik liet me al zakken om de troepen langs achter te kunnen beschouwen, want ik zag een massa info op me afkomen voor dit verslagske. Maar nee hoor, het werd me niet gegund, het tempo ging niet boven de 35, er werd niet geduwd of gevallen, geen Filipke gedaan, ….niks, er werd gewoon niet gespurt. Janetten ! Ons imago aan dingelen ! Dan had ik gene Scott moeten kopen maar had ik net zo goed ne fiets bij den "tuuuuuuuuuuuut" kunnen kopen ( iedereen weet dat het hier over de Fockyou gaat, maar dat kan ik niet schrijven he ). Dus nog meer energie over om Janinne in beweging proberen te krijgen !

En gij denkt dat ? Wer niks, alleman op tijd naar huis, met Mieleke op kop ! Op twee van de ideale combinatie na dan toch. Bij de weg Raf, ik ben just achter jou de Kroon buiten gestapt, dus gij zijt uwe prijs van langstblijvenhanger bij deze ook kwijt !! ( aan alles denkt hem he ).

Bijkomende info : - Bartje is terug aant fietsen ( ben content ! ) De snoeper is met 3 vrouwkes een eind van huis 2 toerkes van 8 km gaan doen. 2 toerkes ?! Tzal plezant geweest zijn, en vermoeiend !

- iedereen, maar ook iedereen had licht bij ! Echt waar !

- Als ge wilt weten met hoeveel we waren enz, dan moet ge niet bij mij zijn.

Groeten, redactie Ben

De Kroon – Spechtendreef – De Kroon

Twee dagen na de marathon waren toch 6 van de 7 Houffalizegangers weer op post aan de Kroon, waarvan 4 met de startnummer nog aan de fiets, iets psychologisch waarschijnlijk. Voor de rest was de opkomst niet zo groot : 11 A-ploegers en 4 B-ploegers, die dan maar besloten samen te rijden. De normale tochtuitstippelaar ging met de 2 vrouwen (en rookie) op pad, dus nam Frank L het initiatief om een toerke op kop te rijden.

Na het vertrek in de richting van de bibliotheek werd er onverwachts rechtsaf geslagen richting park, waar we zowat alle weggetjes hebben gedaan en elke beek een paar keer zijn door/over gereden, waardoor we aan de lichten kwamen met reeds een volledige kilometer op de teller. Vandaar ging het richting de terreinen van Brecht SK, waar we vlak voor de tunnel rechtsaf sloegen over het graspadje naar de brug van Loenhout.

De marathonrijders werden niet gespaard want er werd al meteen stevig doorgereden.
Via de steenpuin-wegen en een stuk militair domein kwamen we aan de oversteek van de Wezelsebaan ter hoogte van de put van Wezel. Daar werd uiteraard de singletrack naast het water gekozen, en vervolgens de slingerpaadjes door het Uilenbos.
Blijkbaar kent de gids van dienst het MD als zijn broekzak, want we deden een heel aantal (voor mij) nieuwe stukken, waaronder een leuk heuvelig paadje, net een lang uitgerekt wasbord. Na enkele barelen gepasseerd te zijn kwamen we bij de topattractie van de dag : een hoge berg met los zand waar de besten hun kunnen konden showen. We noteren hier succesvolle pogingen van Tom T, Mil D en Raf VL ; Jan T raakte nét niet boven (hij wordt dan ook al een dagske ouder*) en maakte vooral indruk bij het afdalen in het losse zand.

Na dit intermezzo ging het in rechte lijn naar de Miksebaan, waar alle singletracks volledig werden uitgemolken. Straf, want ik slaag er zelf nooit in om ze allemaal te vinden zonder er één twee keer te doen… Hierna reden/spurtten we de brug over en kregen we nog een aantal nieuwe singletracks te zien tussen de Brechtsebaan en de autostrade. Door de vele afgezaagde takken en bomen was enige techniek wel vereist en verliep de passage niet zonder opstroppingen.

Het begon ondertussen al serieus donker te worden dus namen we de macadam om via de villa van ene V. De Cock als verrassing in de Spechtendreef uit te komen, waar de blikjes Jupiler en Cola al stonden te wachten. Jan T vierde vandaag zijn 56ste verjaardag* en gaf er dus ene !

Na wijs beraad werd besloten om wegens het ingevallen donker via het fietspad van de Brechtsebaan (oeps, “Schotensteenweg” zoals ze in Brecht zeggen) terug te bollen. Er werd geen eindspurt gehouden (dat ik weet) maar er werd wel zeer stevig doorgetrokken. Gelukkig voor mij hebben we in dit soort situaties een dernyke bij dat al duwend nog twee keer zo rap rijdt als de rest, dus iedereen was in recordtempo terug aan de Kroon, met 37km op den teller.

By Gwen Voets

Houffamarathon

8 Brachtse Bikers schreven zich in voor de zwaarste B2-activiteit van het jaar. Bart werd wegens knieproblemen vervanden door Koen, welke op het nippertje ook moest afhaken. Met zeven trokken we dus richting Houffalize.

Ikzelf zat sinds vrijdagnamiddag al voor een weekendje in de buurt (Recogne, deelgemeente van Bastogne, en 13 km van de 'plees toe bie'. Gwen en Marc vertrokken zaterdagmiddag met de caravan, Steven vertrok 's avonds om half 8. Iedereen had problemen met/last van de wegeniswerken in Luik, maar Steven schoot den hoofdvogel af. Rond half 12 arriveerde hij op de camping ... Jan, Tom en Mil arriveerden zondagmorgen, zoals gepland. Ikzelf enkele minuten later.

Steven en Marc stonden op de vierde rij voor de start van de 100 km, een zekere Frank VDB mocht op de eerste rij starten. Waarschijnlijk niet omdat hij vroeg inschreef, wel omdat hij nen bekende kop heeft. Steven zag Marc pijlsnel met de eerste vertrekken, wat al veel beloofde voor de rest van de rit.

30 minuten later mochten de overige B2-ers van start gaan. Met z'n vijven stonden we in de eerste startbox. Jan schreef later in, maar mocht Bart's/Koen's startnummer overnemen. Op de eerste helling (de weg naar Bastogne) werden de grote groep uiteen gereten. Van de B2'ers kwamen Tom en Mil eerst boven, daarna Jan en ik, en vervolgens Gwen. Tot de eerste bevoorrading, welke we (bewust) voorbij reden, zijn Jan en ik samen gebleven. Toen besefte ik dat Jan's ervaring en dure fiets, geen combinatie was die ik nog veel langer moest volgen. Van de rest van het parcours heb ik kunnen genieten, hoewel de tocht redelijk zwaar was, gezien de hoogtemeters en de temperatuur.

Tom finishte als eerste, dan Mil, Marc, Kris, Gwen en Steven. Een uur nadat Steven arriveerde nog steeds geen spoor van Marc, hoewel Steven zeker was Marc niet gepasseerd te hebben. We weten allemaal van Marc dat de kans eventueel bestaat dat hij vermoedelijk misschien verkeerd zou kunnen rijden. Maar toen hij na anderhalf uur nog niet binnen was, begonnen we toch wel ongerust te worden. Wat bellen en SMS'en leverde niks op, wel bleek dat ik tijdens het wachten aan de finish een gemiste oproep had van Marc, wat dan weer een goed teken wes.

Op het moment dat we overwogen om alle ziekenhuizen af te bellen, en aan de finish zouden informeren waar zijn chip het laatste gesignaleerd werd, kwam hij op de camping aangereden, zwaar gefrustreerd en met 130 km op zijn teller. Na 84 km hing hij 8ste van de 100 km-gangers, maar reed hij verkeerd, en kwam direct daarna weer pijlen tegen, waardoor het niet opviel dat hij nog verder verkeerd reed. Toen hij ruim over de 100 km op z'n teller had, contacteerde hij de organisatie die hem telefonisch te terugweg lieten weten.

75 km - 690 ingeschrevenen - 583 aangekomenen
Klik op onderstaande figuur op de resultaten te zien.


Gwen finishte als 4e dame !!! (op slechts 6 minuten van mezelf)

100 km - 418 ingeschrevenen - 343 aangekomenen
Klik op onderstaande figuur op de resultaten te zien.


Marc eindigde virtueel 8ste met een tijd van 4 u 29 min en een gem. van 22.3 km/u

Conclusie:
- Prachtig parcours, goed berijdbare wegen, met regelmatig technische single-tracks, zowel plat, stijgend als dalend. Door de hevige zon en de vele hoogtemeters was dit (voor mij alleszins) een zware tocht.
- Klassementsgewijs leverde Steven de knapste prestatie, maar vermoedelijk zal iedereen wel toegeven dat Marc ook vandaag de sterkste was.
- Marc zou wat meer naar de pijlen moeten kijken (wat we in Bouillon ook al merkten)

De volledige uitslag is te vinden op onderstaande link:
http://www.chronorace.be/web2/Classements/ListeRapports.aspx?eventId=300647710749

Verslag door Kris K
Live vanuit de dardennen

Maria-Ter-Heide (Pollegon in de volksmond)

Gezien de vakantieperiode nog steeds van kracht is, alweer geen overrompeling voor De Kroon. Alleen een opgebroken terras, in afwachting van de heraanleg van de Gemeenteplaats. Ze proberen elke Brechtenaar het idee te geven alsof de echte werken van start zullen gaan, maar met iemand in huis die redelijk op de hoogte is van aanbestedingen en aanvangsdatums van wegenwerken, weet ik wel beter. De aanbesteding moet zelfs nog gebeuren !!! Voorlopig enkel wat nutsleidingswerken en de effectieve heraanleg zal TEN VROEGSTE voorjaar 2010 aanvangen. Wie weet start elke B2-rit in ons tiende bike-jaar wel met een rondje offroad op de Gemeenteplaats ?

Gwen met de vrouwen (en Tom) mee. De A en de B-ploeg paraat voor een tocht tegen een stevig tempo. Via Den Hoek, waar Tom’s eerste versnelling wordt ingezet, bereiken we het MD om uiteindelijk aan den Texaco uit te komen. Een poging om van de verbouwings-/herinrichtingswerken te profiteren om voor de B2’ers maagdelijk terrein te betreden, loopt af op een sisser, gelukkig heeft de tochtuitstippelaar nog meerdere verrassingen in petto.

Tussen het domein De Mick en de baan M.T.H. - Sint-Job blijken nog mooie boswegen te liggen, die reeds 9 jaar naar onze aandacht zitten te wachten. Bij deze is dit rechtgezet, en hier zullen we hoogstwaarschijnlijk nogmaals gebruik van maken. Via het Anti-tankkanaal bereiken de de Bredabaan, welke we oversteken. Tussen deze Bredabaan en Bethanie bleek nog een voor ons maagdelijk bos te liggen met vele smalle bospaden, alwaar enkele plaatselijke viervoeters de eigendomsrechten lieten gelden.

Na een lekke band van Rudy Dictus, keerden we op onze stappen terug om via het domein De Mick den E10-plas te bereiken. Daar betrapten de eersten een koppeltje (incl naakte boezem) dat terleurgesteld was en repliceerde met: “Je moet zo niet kijken, precies of jullie hebben dat nooit gedaan”, maar dan in een Kerkhovenakkerlaan’s dialect, met dito accent. Als ik dan eens even bij de laatste 5 aan het rijden ben, dan komen er vooraan tetten in beeld ...

Via het Kempisch Kanaal bereikten we De Merel, waar de eindspurt plaatsvond. Het enige wat ik hieromtrent met zekerheid kan zeggen, is dat Ben Verhoeven, in tegenstelling tot vorige week, niet won. Moe maar voldaan vielen we De Kroon binnen.

Conclusie: Door de 4 pogingen om een onbekend stuk te betreden, verliep de rit af en toe chaotisch, maar door 2 nieuwe, mooie, ruime stukken gevonden hebben, zullen we allen in de toekomst nog profiteren van deze verkenningstocht ...

Bikersgroeten,

Kris

P.S. Volgende week rij ik met de vrouwen mee, maar qua verslaggeving zal dit geen probleem vormen. Gwen zal een poging doen om de resterende ritten een verslagske te schrijven.

P.P.S.: Wat wel wil zeggen dat er volgende week iemand best iemand initiatief neemt om vooraan te rijden ...

Brachtse Heide

Vermits onze vaste verslaggever op jonge leeftijd al versleten is en niet meer meefietst, zal ik hem bij deze even vervangen. Ik ben dan al wel een stadium verder, maar ik fiets nog wel mee !
Een verslag…ik vraag me al jaren af, wie zich eigenlijk interesseert waar wij overal gezeten hebben. Diegene die er bij waren, weten dat, en die er niet bij waren, lezen dat toch niet. Eerlijk gezegd weet ik eigenlijk ook niet meer waar we geweest zijn. Op de vaarstraat naar links, dan dacht ik richting 3 boomkes berg om dan eerst nog efkes de Brechtse Heide plat te rijden (letterlijk, want er waren stukjes bij waar geen konijn doorloopt). Ah ja, in Kriskus Koning (genoemd naar onze voorzitter) hebben we ook nog wat getoerd, het stinkt daar wel (heeft dan weer niets met onze voorzitter te maken he). Dan terug door de Brachtse Heide waar al een tussensprint werd gehouden vermits het tempo wat te laag lag volgens sommigen. Als ik mij niet vergis, heb ik die spurt gewonnen. Allemaal terug bij mekaar gekomen zijn we dan het alom bekende en plezantste stukske van drie boomkes berg ingedoken. Vervolgens binnendoor richting crossterrein kraaienhorst, rechts ernaast doorgestoken, efkes wachten op iedereen, de oostmallebaan over weet ik veel waar naartoe. In ieder geval kwamen we halverwege Rijkevorsel aan de vaart uit. Daar werd dan de spurt ingezet tot op de weegbrug van de Snoeys. Ook die spurt heb ik gewonnen dacht ik.
Toch moet ik vemelden dat er weer iemand behoorlijk laat was, den bimbam had al even van zich laten horen en we waren dan ook al vertrokken toen we in tegengestelde richting ook nen groenen tegenkwamen, onze Raf natuurlijk. Iedereen wou gelijk gas gaan geven, maar ik heb de kudde toch even kunnen inhouden. Tenslotte was ik verslaggever, en vermits de Raf zich af en toe wel eens in het onbekende stort, wou ik hem er absoluut bijhebben. Hij had blijkbaar door dat ik in dergelijke situaties er als de kippen had bij geweest, want hij bleef bewust iets achter en kwam wat later als der rest in de Kroon binnen, behoorlijk wit. (hij zal van iets verschoten zijn, want fysisch is hij natuurlijk een beest). De Mil was er niet bij, die moest van zijn zusje met de vrouwen mee op pad. De Mil kwam dan ook behoorlijk wit de Kroon binnen, ze hebben hem eraf gereden ! De Kris heeft een villa met zwembad en tennisveld gekocht, het mountainbike parkoer wordt nog aangelegd. Hij deed er dan ook enen op. Wie ik ook nog in de Kroon gezien heb, was onzen Benny, pas papa geworden van nen Bo. Dat hebben we dan ook op den Benny zijn kosten gevierd ! Ik heb jullie al verteld van de juiste combinatie om te blijven hangen, en buiten de Stijn, was bijna iedereen daarbij, dus ….04.00 u onder den douche.
En ik weet bijna alles nog !

grt Ben de Scottmann.

Brachtse Bikers rit 4 augustus

We waren nog eens met velen, of het kan ook zijn omdat de B-ploeg ons vervoegde, dat we met veel leken.

Over de route kunnen we heel kort zijn. Vanaf Brecht probeert Kris K de pijltjes van de GR5-route (of zoiets) te volgen. Deze WANDELroute biedt echter niet veel spectaculairs voor de doorsnee-mountainbiker en heeft meer van een WANDELroute (doh!).

Toch weten er zich enkele spectaculaire dingen af te spelen. Kris K raakt even de weg kwijt rondom De Spiegel in Wuustwezel, rijdt Rudy D even zijn ketting in de knoop aan de Noordheuvel, zien we een luchtballon en rijden we door het kasteelgoed Sterbos.

Omdat beelden soms 1000 maal meer zeggen dan woorden, enkele sfeerbeeldjes (louter illustratief):

Kris K laat vele paden onbenut (vonden sommigen) maar de aankomststrook mocht er zijn: het MD.

Fantastisch werk van Stijn B weet Bart A (als FAT-ploegmaat) af te werken door Tom T naar de tweede plaats te verwijzen. Een beresterke Marc B weet nog derde te finishen.

Toerke Ken J

Getooid in zijn prachtig FAT-kostuum mochten we Ken J nog eens begroeten op een dinsdagavond. Deze fulltime triatleet had in het voorjaar aan het bestuur laten weten nog wel een toerke te hebben. Gretig als we zijn hebben we dit natuurlijk direct aanvaard. Buiten de aanwezigheid van Ken J was de blikvanger van de avond de nieuwe (hele dure) bike van Jan T, knap machien. Hopelijk kan hij nu eens volgen... (grapje Jan).

Dat we daar geen spijt van moesten hebben, dat zouden we vandaag te weten komen...

Om de doorsteek naar Loenhout te maken werd eerst geopteerd voor de Konijnenpijp. Door werkzaamheden is dat hier precies heel hard geblokkeerd en moesten we de burg over om dan tussen de velden en bossen het Neerven te bereiken. Dat was zowat het enigste off-road dat we in onze trip naar de grens van Loenhout en Nederland tegenkwamen. De rest was verhard, maar dat wisten we vooraf.

Eerst kregen we een breed aanlooppad, maar dan ging het ergens links (of was het rechts) en de dolle pret kon beginnen. Slinger, slonger, slanger, de singletracks mochten langer! Hipper, happer, hopper, de bultjes waren opper(best)! Ken had ons vooraf gewaarschuwd dat er toch wel enige techniciteit aan te pas ging komen en dat klopte. Gwen V was het eerste slachtoffer en zou volgens welingelichte bronnen ergens over een stronkje zijn gevallen. Straffer deed Raf VL. Bij de terugkomst (we reden in een lus) wou hij zijn voet zetten, echter was er geen plaats meer voor een voet, maar was er in de beek wel plaats voor de Raf.

Fantastisch om te zien. Ben V was er als de kippen bij om de schade op te meten! Hij was zo enthousiast dat hij even (heel even) solliciteerde naar de job van verslaggever. Ergens verborgen tussen de bomen en de maïs lag een fasttrack verscholen. Geweldig parcourske met bultjes. Dolenthousiast als we waren moesten daar wel ongelukken van komen, of toch bijna. Bij het ingaan van de derde ronde (de eerste op de terugrit) maakte Mil D een enorme stuurfout. Bewonderenswaardig en toch wel het vermelden waard was dat hij dit zonder valpartij overleefde.

Met een voldaan-bike-gevoel konden we terug richting Brecht en hadden we uiteindelijk zo'n 56 kilometrikskes op den teller.

Langsheen het MD werden er nog stevige tempoversnellingen geplaatst maar door het ontbreken van een afgesproken finishlijn, geen uitslag. In één keer maken we dus de afspraak dat de meet, komende van het Neerven ligt daar waar de kiezels overgaan in asfalt, dus na de bocht naar links (tenzij duidelijk anders vermeld).

Ken, bedankt om jouw toerke met ons te delen!

Salphen

Bouwverlof, donkere wolken en om half acht regen. Vele bikers hebben niet meer nodig om niet te komen. Wat je ziet is de harde kern. Zelfs Mil D geeft verstek, dat wil al iets zeggen. Gwen V komt hierdoor de top 3 binnen!

Het is tevens nen feestdag, maar dat kennen ze niet bij de Brachtse Bikers (ze zouden beter, op den duatlon van Loenhout was er toch teveel Trappist). De enigste feestdag die ze kennen is die van de heilige Cannondale. Deze feestdag wordt immers elke dag dat er gemountainbiked wordt, gevierd! Amen.

Via de Vaartkant rijden we voorbij de Janssens (naart schijnt hebben ze daar harde beton...) richting Sint-Jozef. In Sint-Jozef geraken we vandaag niet, want we nemen al snel de richting van de Kraaienhorst aan. Intussen begint het goed door te regenen en dit blijft zo tot we helemaal in Salphen zijn.

Voor we echt helemaal in Salphen zijn, krijgen we nog eerst af te rekenen met de paadjes rondom het kasteel van Oostmalle. Het toerke is bezaaid met karresporen en bospaadjes, maar op zich nog niet zo slecht, als het niet zou regenen tenminste.

Kris K probeert een eerste keer wat uit, maar moet toch vroegtijdig beslissen om terug te keren. Het op zijn plan goed berijdbare paadje mondt uit in een weide. We zijn nu niet schuw van een stukske veld (en nemen de shit er meestal bij), maar nu moeten we eerst nog heel wat struiken en een beekje overklauteren. Linksomkeer en wat anders testen.

Op het vliegveld van Oostmalle, hetgeen we na de nodige portie kunst en cultuur bereiken, kunnen enkelen het niet laten om wat zot te doen. We dalken wat rond, totdat we aan de passage komen waarvan de tochtuitstippelaar verzocht om het uit het verslag te laten. Gehoorzaam als we zijn, doen we dit: Schrap schrap schrap!

Het begint al donkerder te worden (we naderen ook eind juli) en een (honger)klopke van Gwen V (je weet driemaal een vermelding betekent niet veel goeds, ze zit aan twee) doen ons besluiten om over de baan terug te keren. Kris K (gij moet ook oppassen) geeft het tempo aan tot in Oostmalle en dan komt de sterke Tom T naast me rijden. Allé, naast mij, telkens met een half wiel voorsprong, want op gelijke hoogte wou hij steeds versnellen.

We spurten niet onderweg, maar het is Ben V die voor Tom T en Bart A de Kroon bereikt. Weinig volk, snel rijden, regen en modder = meestal weinig spielerei!

Zoersel/Halle

Eindelijk weer een avond zoals we dat gewoon zijn. Aangenaam temperatuurtje, beetje wolkjes, beetje zon... Aaaaah geweldig! Weinig volk, maar daar heeft het bouwverlof, een zwangere vrouw of Neervenkermis wel mee te maken.

Ik weet voor half acht eens naar waar we rijden en ik vrees eigenlijk een beetje het ergste, met de regen van de afgelopen dagen maar - zo blijkt - kan ik ook eens mis zijn. Via de Brachtse Heide gaat het via een rechte doortocht van Drieboomkesberg naar de Trappisten van Westmalle. Kris K wordt serieus uitgedaagd voor een 'rondje', maar hij neemt dat iets te letterlijk en geeft er zelfs twee. Wij bedoelden nen trappist en ene had ook al wel goed geweest, maar daar zal hij later ook wel achter gekomen zijn.

Enfin zijn rondje komt een beetje onprofessioneel over, maar we zetten verder. Ik kan mis zijn, maar volgens mij snijden we via een bijna onbekende route Zoerselbos aan. Misschien dat we hier al wel eens een keer zijn geweest, maar dan is het toch wel een jaar geleden. Het lijkt of onze Voorzitter deze keer is gaan verkennen, want het vervolg komt redelijk goed over. Waarschijnlijk is het ook gewoon improvisatie, maar op zo'n manier dat wij het weeral niet doorhebben.

Vooral Tom T, Mil D en Bart A hebben de MTB-smaak stevig te pakken en hun benen kunnen het soms niet laten om dat eens te tonen. Onze tochtuitstippelaar kan zelfs dan nog goed volgen en wanneer ik hem achter zijn pijnlijke knie vraag, laat hij het tempo precies even vallen. We zijn intussen op het parcours van de 6-uren van Halle en vooral Tom T laat aan Bart A zien dat hij het parcours kent. Gwen V en Rudy D hebben gelukkig 6-uren-specialist Marc B onder hun arm genomen om het parcours te rijden. Hier ligt het verrassend droog, ik had het niet verwacht.

We hebben nog wat tijd en nemen ook het Funpark mee. Hier zijn enkele toeschouwers en dan wil iedereen toch iets meer proberen. Wim E is hierin koploper natuurlijk. Door de afwezigheid van Jan M, worden zijn plannen niet gesteund en komt er niet veel van in huis. We hebben ons amusement er wel mee en daar gaat het om natuurlijk. De terugtocht naar Bracht is vanuit hier voorspelbaar: Anti-tankkanaal! Deze uiterst efficiënte verbinding met het Kanaal Schoten-Dessel is intussen wel voor iedereen bekend. Omdat de rechterkant er te slecht bijligt voor een eindspurt, neemt Kris K ons nog even mee doorheen de Merel om dan op het onverharde stuk van de Tilburgbaan ons gangen te laten gaan.

Triatleet KaDee wint de spurt voor Tom T en Mil D (Kristof VL was met de derde plaats - dus eigenlijk voor Mil D - de beste B-ploeger).

Scott Scale Water Special

Zoals de titel al doet vermoeden, slaagden de heren Scott en Scott er dit jaar weeral in om hun SSS iets specialer te maken, daarom dit jaar de SSWS.

Zoals te lezen op het klassement slechts met 11 A's. Een dieptepunt in ons seizoen. De heren Scott en Scott krijgen dan ook het verwijt dat ze teveel mensen hebben afgeschrikt door hun gastenboekposting. De regen die soms met bakken uit de lucht valt, bleek op eerdere ritten niet zo'n desastreuze gevolgen te hebben.

Soit, wij dus met 11 echte MTB'ers op stap (Benny C was de enige echte die mankeerde, maar had zich reeds enkele dagen op voorhand verontschuldigd). Via Overbroek nemen we al snel een eerste singletrack mee, brug op en dan geheel onverwacht de brug terug naar beneden, maar via het steilste stuk. Gwen V moet nog even bekomen van het Ardennenweekend en kiest de gemakkelijkste weg. Via het HST-tracé draaien we nog even de Rommersheide in. De heren D en T presteerden (een beetje door omstandigheden) ondermaats op de B²-tijdrit en menen dit goed te moeten maken. Iemand doet een 'Contadorke' en de vogels zijn gaan vliegen. We nemen even een andere route dan de twee tochtuitstippelaars, maar vriendelijk als ze zijn wachten ze op ons.

Niets houdt hen tegen en in een ijl tempo volgen de paadjes zich op. Draaiwerk, kracht (door het mulle zand onder de E19 en de bergjes), souplesse en karakter zijn de kernwoorden van deze nu al historische trip. Als Tommeke Bwoonen nog eens high wil worden, adviseren we hem om de SSS of de SSWS eens mee te rijden.

Via de Miksebaan bereiken we het speelpleintje en ook de eerste puntenhindernis komt eraan. Niemand slaagt er in deze te nemen, zelfs niet de uitdagers. Blijkbaar heeft de regen het parcours ferm aangetast. Even later volgt de verrassing van de avond. Iedereen heeft er al een natte droom over gehad (uitgezonderd jullie verslaggever), de TRT. Om in deze toch wel veeleisende tocht een recup-stukske in te lassen nemen we even de TRT. We zijn met 11'en en de rest van de +/- 30 Brachtse Bikers zullen dit missen, pech voor hen!

Via een sluikroute rijden we het Peerdsbos binnen en singletrackgewijs komen we aan de Bredabaan. Het Fort van Meirksem staat dus nog duidelijk geprogrammeerd in deze rit. Kris K laat vandaag duidelijk zijn technische capaciteiten blijken en dit tot groot jolijt van iedereen die het benijdt! Zelfs enkele trappen zijn voor hem geen probleem en we genieten allen van zijn mooie afdalingen.

Afdalingen genoeg en dit brengt enkele bikers aan het twijfelen. Sommige verkiezen een wandeltochtje naar beneden. Tom T en Mil D zijn hier weer stevig komen voorbereiden en hebben meestal geen moeite met de techniciteit. Een overmoedige Tom T neemt een tweede keer een spectaculaire afdaling voor zijn rekening en laat ons ook zien hoe het niet moet. Sommigen komen (te laat) tot het besef dat hun remmen beter hadden moeten werken voor dit werk. Ben V en Thomas A kunnen dit getuigen.

Het slechte weer zorgt ervoor dat het iets na 21u00 al donker begint te worden. Via den Horst rijden we terug richting Bracht. Ook de brugafdaling van vorig jaar komt er weer aan te pas. Het glijdt hier verschrikkelijk maar Tom T en de voorzitter maken hier toch nog de beste beurt.

Net voor we het lokale BMX-parcourske eens willen testen krijgt Kris K af te rekenen met halve materiaalpech. Zijn materiaalzakje eist zijn aandacht op en zet zich even aan de kant. Intussen is het gelukkig opgehouden met te regenen. Voor we het goed en wel beseffen zitten we aan den Botermelk. Via één of ander domein nemen we de laatste downhill van de dag mee. Enkel onze normale tochtuitstippelaar, Tom T, Mil D en Bart A nemen deze rakker al fietsend te grazen.

Het jaagpad lijkt de beste oplossing om op een elegante manier naar Brecht te geraken, het is immers niet meer zo licht. De heren Scott en Scott hebben echter weer ergens een finishlijn getrokken en wij willen die toch nog wel eens zien. Via de Groene Linden rijden we erheen alwaar achter TT's ouderlijke woning de eindspurt op gang kan worden getrokken. Een sterke Thomas A schiet er als een speer van onder, gevolgd door Tom T. Uit de achtergrond weet Bart A Tom T nog in te halen. Thomas A is nog niet volledig vertrouwd met de eindspurts en rijdt aan de laatste splitsing nog verkeerd. Hierdoor is het pad geëffend voor Tom en Bart. Bart A wint voor Tom T deze prestigerit, gevolgd door Marc B.

MTB schops kont of voor de Angelsaksische mensen: MTB kicks ass!

Sent from my iPod

weekendje Borzee 4-5 juli

Zaterdagmorgend rond een uur of 8 vertrokken 8 "echte" mountainbikers richting de ardennen, meerbepaald naar Borzee.
We verdeelden ons over de drie wagens, ne chevy van jan t, ne peugeot van tom t, en ne vw van kristof vl, aan het befaamde "gat van boirs" werd al snel duidelijk dat de chevy de beste keuze was, een voorteken mischien?
na 2 uur rijden arriveerden we te Borzee war we inchekten en ons( best wel deftig) lunch pakket in ontvangst namen.
nog rap effe koerskleren aan en we konden vertrekken. na 2!! inderdaad slechts2!! km's naar beneden gebold te hebben stonden we echter al noodgedwongen terug stil.
Jan T zijn homemade tubeless achterband, bleek niet echt een geslaagde operatie te zijn geweest.
Marc B voelde zich blijkbaar medeplichtig en vergezelde jan op de klim om effe een ander wiel te gaan steken.
ongeveer een kwartier later waren we dan echt op weg naar het centrum van La Roche om daar onze eerste van 4 afgepijlde toeren aan te vatten.
deze tocht vertrok over een stuk asfalt en net toen de toppen van ons banden bijna begonnen te smelten begon gelukkig het echte werk, een redelijk steile en vrij lange klim.
hierop volgde een mooie tocht doorheen de prachtige ardense landschappen.
Terug in La Roche hebben we even genoten van het mooie weer op een terasske en ne cola genuttigd.
Maar genoeg getaffeld, terug actie! tenminste als den Tom T zennen achterband wa mee wilt werken, plat, waarschijnlijk in de laatste afdaling van daarjuist en de melk kan blijkbaar niet goed tegen het warme zomerweer.
Bommekke erin schieten en klaar is kees, dus wij op weg voor tochtje 2.
de start van deze toer is ni van de poes, een mooie, zij het asfaltklim om meteen de klimmersbenen wakker te schudden.
op klim 2 slaagt ook Kris K er nog in om op zijn beurt ne platten tuub te rijden, gelukkig moeten we tegenwoordig al geen half uur meer wachten, zelfs bij de Kris niet.
Even bedenk ik me dat als strafpunten wel meegeteld hadden dit weekend, ik eerst had gestaan in het klassement, maarja tis hier voor de fun zeker...
ook rit 2 overleven we allemaal, zij het mits een kleine omweg terug tot in La Roche, hier weer even opt terras (tis verlof he) en dan terug naar ons luxe appartement, whit a view aan de zuidkant van Borzee.
Iedereen duikt effe den douche onder, en dan schuiven we aan bij het buffet, ofte de kouwe schotel.
we kijken nog even hoe Cancelara de gele trui pakt in den tour, en besluiten, na een consumptie op het plaatselijke terras om maar terug naar La Roche te gaan vanavond.
In La Roche hebben we een paar verschillende terraskes aangedaan (de een al met meer muggen dan de ander).
we probeerden ook het lokale bier even uit, zelfs zen 3 varianten, maar deze bleken kwa smak niet te ver van elkaar verwijderd te liggen.
S'avonds laat hebben we nog ne goeie vettigge waalse friet gegeten, en zijn we met zen allen in de Chevy van de heer Thijs gekropen en terug naar Borzee gereden.
Rap in't bed, want morgen vroeg dag, Die van die bruiloft in't dorp zullen wel niet te veel lawaai maken zeker...
Enfin, na een voor sommige wat te korte nachtrust, ontekken Jan T en Kris K dat er deze nacht criminelen aan het werk zijn geweest, de handschoenen en de helm van Jan en Kris zijn verdwenen. Eerste verdachten zijn natuurlijk de Hollanders.
Kristof VL toont zijn goede hart nog maar eens, en wil zijn helm aan kris lenen en zelf niet mee fietsen, snel wordt echter duidelijk dat het om een vergissing ging, en dat Tom T en Mil D de helm en handschoenen op een veiligere plaats hadden weggelegd. (laat dit een les zijn heren!).

Dag 2:
rit 3 vertrekt vannuit centrum La Roche en brengt ons het betere klimwerk, eerst richting het lokale kerkhof, om daarna nog door te klimmen tot we niet meer hoger kunnen, terug naar beneden is dus het logische gevolg, rit 2 is in ieder geval de mooiste tot nu toe, meer klimwerk waaronder ook een zeeer steile klim, die enkel door Tom T en Marc B op de fiets bedwongen wordt. hetgeen de rangschikking van het hele weekend weerspiegeld.
Ook een constante over zowat het gehele weekend, zijn de haperende versnelingen van Jan T en Mil D jammergenoeg.
na deze rit passeren we weer langs het onvermijdelijke La Roche om meteen(dus zonder teraskke!) aan de 4de en laatste rit, wederom mooi klimwerk een we rijden richting Borzee.
vlakbij onze logeerplaats blijken de mooiste afdalingen van het weekend zich te bevinden, waaronder 1 in het losse zand gevolgd door een mooie single track.
ook in de "eindspurt" blijven de positie's van het hele weekend gerespecteerd, nl: Tom T voor Marc B dan Mil D en kristof VL dan Kris ,Jan T en Gwen V(die laatste kan trouwens een serieus pakse klimmen, hoe steiler hoe liever).
s'middags kregen we daar nog nen biefstuk met stroganofsaus en fritten. We staken nog een stuk fruitvlaai achter ons kiezen en gingen dan maar onze valiezen inpakken. We namen nog even afscheid van de Kristof, die moest nog gaan babyborrelen.
Nog effe de sleutel afgeven aan de balie en we konden vertrekken voor te gaan kajakken. In La Roche kochten we tickets bij nen mens die niet echter nuchter te noemen was, en kropen we in een aftands minibuske da ons naar de start van de kajak bracht. We verdeelde ons onder de 3 boten, namelijk de powerboot, de fishfunboot en de loveboot. De powerboot kwam met ruime voorsprong aan in La Roche terwijl de andere boten het iets rustiger aan deden, enkele viskes vangden en onderweg nog een teraske meepikten.
Na het kajakken zagen we nog hoe Cavendish zijn eerste rit won in de tour en vertrokken we richting Brecht.
In Brecht aangekomen zijn we nog iets gaan eten in de schandpaal waarna we allemaal weer blij waren dat we richting onze vrouwkes konden terugkeren (want we hadden veel vuile was bij).
De afwezige hadden zeker ongelijk dus zie da ge er volgend jaar bij zijt!

Toerke Benny C

Zalig terraskesweer, maar wij moesten eerst nog mountainbiken. Geen probleem want TurboCarvers aka OrBenny aka den Benny van Liesbeth ging ons rondleiden in zijn oude habitat.

Via de Hoekstraat reden we het MD op. Ter hoogte van de mooiste asfaltstrook van MtH en omstreken kiezen we, echte mountainbikers die we zijn, voor het pad er net naast. Het kan bijna niet anders of iemand is hier gevallen. Het pad lag er door de schildpadjes die er wel eens passeren redelijk hobbelig bij.

Door de macht der gewoonte slaan we aan het kruispunt van MtH toch weer het verkeerde paadje in. De aangelegde fietspad zorgde ervoor dat de historische aanlooproute tot het Klein Schietveld wat is verlegd.

Even verder maar na talloze mooie paadjes rijdt Stijn B even plat. Zijn vormpeil is niet zo best blijkbaar. Zondag had hij ook al gezegd dat er enkele spaken waren gebroken toen hij niet kon volgen... :)

Door de warmte hebben weinigen behoefte om te zeuren om harder te rijden al vragen de vele singletracks ook al veel van onze warme lichaampjes. We testen nog even iedereens springkwaliteiten en keren dan met een te reden gevoel naar de Kroon.

De eindspurt wordt natuurlijk gewonnen door Tom T, voor Stijn B en Mil D.

De tijdrit

Tom T zette zijn tijd neer in de herkansingen. Na zo'n 2 à 3 km
kruiste een hond zijn pad met een valpartij en krom voorwiel tot
gevolg. Maar zoals de gezegde gaat: "rij je een gans over haar poten,
dan gaat de labrador later met je zege lopen" (met dank aan BBB).

We zullen het echter nooit weten want op adrenaline is al veel
overwonnen of gewonnen.

Overal en nergens, behalve het funpark

Het was mooi weer en dat is te merken aan het deelnemersveld. Dat is terug op het normale niveau, zo'n 20 man en één vrouw. Het is zelfs meer dan goed, het is eigenlijk een hele mooie lente-avond, de temperatuur 's avonds voelt warmer aan dan overdag.

Niemand te laat (of vergis ik mij) en we starten via de Eyndhovensteenweg. Van Stef F geen spoor, maar dat belet ons niet om bij hem te passeren, echter zonder gevolg. De vaart over en de Brachtse heide in. Dit keer niet langs de vaartkant, maar langs de betonbaan. De vaartkant ligt er dezer dagen voor mountainbikers niet ideaal bij en ik vermoed dat onze tochtuitstippelaar nog wat in petto heeft en daarom een snelle start wil maken. De gemeente heeft intussen ook al gewerkt deze lente en de pad naast het dolomietenfietspadje ligt er terug redelijk bij. We begeven ons in de buurt van de Vraaghoeve, maar oriënteren ons naar Kristus Koning.

Langs de golf maken we al snel de verbinding met het anti-tankkanaal. Dolomieten uit de grond trappen en scheuren langsheen de poortjes. Of toch niet? We maken er een alternatieve route van, maar de leidraad blijft toch dat kanaal. In Schil/'s Gravenwezel is menig sportief persoon aan het joggen, we staan versteld van de grote getalen. Marc B heeft het nagelaten om zijn stuk Orbea te onderhouden sinds hij een nief racemasjien heeft gekocht en de groep is daar de dupe van. Niet alleen trapt het ding regelmatig door, ook de vloeistof in zijn banden is opgedroogd. Gevolg: een lekke band. Dat het werkt mag ook wel duidelijk zijn, twee jaar reed Marc al lekvrij. Een te weinig aan onderhoud nekt hem.

De eerste valpartijen zijn inmiddels ook een feit. Gezien het incidentrijke parcours worden de zekere valpartijen hier opgelijst: Jan T in de netels, Kris K, Wim E en Jan M (tijdens de wortelafdaling aan het funpark).

Via wat gedalk en enkele lusjes komen we uiteindelijk met veel moeite aan het funpark. Hier rijdt Bart A als eerste volledig naar boven (of was hij tweede). Mil D, Tom T, Raf VL en Jan M doen het hem na, maar vertrekken allen ook minstens één keer vanuit stilstand. Jan T zijn fiets blijkt nog helemaal niet in orde en wij tellen dan ook de dinsdagavondritten of tot zijn nief racemasjien of totdat hij zijn versleten fiets een onderhoudt. Ook geknarsetand bij Gwen V en KaVeeDee. Marc B was al genoemd en het hoeft geen verdere uitleg dat hij hier ook bij was.

Er volgt geen officiële wortelafdaling en dat is te betreuren. De voorzitter is nog wat van plan, je kan het van zijn gezicht lezen. We zijn intussen in Schilde en rijden via een ongebruikelijk pad langsheen het anti-tankkanaal. Hier wil hij wat proberen. Via een braakliggend stuk grond dat wel wordt beheerd (getuige het gemaaide gras) wil hij verder. Via het betere stoempwerk biedt het stuk geen echte uitweg. Fiets over de omheining, koeikes melken en terug over de omheining komen we in een bos terecht. Ook hier ontbreekt enige vorm van parcoursverkenning (hetgeen tijdens zulke uitdagingen wel aan te raden is). Via via komen we toch nog aan een smal bruggetje terecht wat lijkt op een pad. Via torenhoge netels en ander onkruid komt men vooraan toch tot de vaststelling dat het pad geen pad meer is. De boswachter/jager van dienst heeft zich inmiddels voorgesteld.

Om toch nog een doorgang te vinden, geven we niet op. Totdat onze vriend bosbewoner ons tegenhoudt met zijn 4x4 monster. Volgens hem is er geen terugweg zoals wij het zoeken, maar hij is bereid ons te begeleiden naar de eerstvolgende uitrit. Het verbaast de achterliggers dat er bij deze begeleiding geen gewonden vallen.

Al snel zitten we terug in de buurt van hoe we vertrokken zijn en zuigen nog even wieltje bij een grote groep zatte fietsers. Amusement verzekerd!

We rijden op de terugweg langsheen Drieboomkesberg, maar nemen dit niet mee. De aankomst is al duidelijk, Parijs-Roubaix. Bart A ziet het gebeuren en duikt als eerste de eerste bocht in. De Stokkie neemt over en het spel zit op de wagen. Via de gekende ploegentactiek van het Scott Scale duo wint Tom T voor de zoveelste keer dit jaar en is dan ook favoriet nummer 1 voor de tijdrit van volgende week. Mil D en KaVeeDee bevestigen hun form en worden 2 en 3.

Ecotechnics - Vorsselmans Solar Special (aka the discbrake killer)

Niet twijfelen thuis, rijden, al is het al omdat je weet dat de twee die voor je staan en een stuk of drie die kort achter je staan er vermoedelijk wel gaan zijn. Eerst werden we op weg naar Bracht al eens nat geregend. Het echte werk moest dan nog maar beginnen...

De B-ploeg had maar één afgevaardigde vandaag en die reed dan met ons mee, eigenlijk niet zo'n probleem zo bleek achteraf. Van de 6 gelijk geplaatsten (qua aantal ritten) valt vandaag Marc B af. Vreugde alom bij de 5 anderen, u begrijpt dat wel. Dit verandert echter niets aan het weer.

Al enkele jaren vertel ik telkens, op dinsdagavond regent het in de zomer zelden. En dat klopt ook, of moet ik zeggen, klopte ook. Vorig jaar hadden we wel eens een buitje, vorig jaar brak boven Drieboomkesberg en Parijs-Roubaix een hels onweer uit de lucht. Het bleef dan zo bij een keer of 3 op een jaar en buiten dat onweer was je terug droog in de Kroon. Vandaag niet, het bleef er grauw uitzien.

Niets aan te doen, niet ouwehoeren, maar fietsen... Vandaag waren het Wim en Benny die de taak van tochtuitstippelaar op zich gingen nemen. Wim wou nog even met de vrouwen meerijden, maar die gingen de pijltjes wel kunnen vinden. Via de vaart (het off-roadgedeelte) ging het naar Sint-Jozef, u kent het wel. Dat dacht je dan maar, ter hoogte van de Janssens gebruiken we een nieuw stukje (alleszins voor mij). Minder road en dus aan te moedigen. Op dit pad langs de vaart zitten verschillende sporen. Meestal gaat dat goed, maar niet als Wim E een beetje overmoedig is. De eerste valpartij (en later ook de tweede) staat op naam van Wim.

In Sint-Jozef nemen we de tegenovergestelde route om het crossparcours te bereiken. Verder maken we volgens mij ook gebruik van een nieuw stukje singletrack. Op het crossparcours blijven we gelukkig niet te lang. Meestal is het hier wel mooi fietsen, maar de heren Tochtuitstippelaar hebben nog veel meer in petto. We maken gebruik van de fietsersbrug (lekker glad bij dit weer) om de andere oever te bereiken.

We maken even kennis met enkele wildere paarden en Jan T monteert even zijn 'rainlegs'. Het is intussen weer wat harder beginnen te regenen. Via enkele nieuwe singletracks en wat overgesteek komen we onverwachts terecht op de vaste route van Merksplas, maar dan in omgekeerde richting. Bij een stukje downhill, merken we dat we meer dan één vrouw in onze rangen hebben. Gwen V en B-ploeger nemen verstandelijk de trap, van de overige A-bikers verwachten we meer. Rudi D, Jan T en enkele anderen nemen ook de trap, awoert! Stijn B weten we onder luid protest nog op andere ideeën te brengen, wat nog lukt. Geen valpartijen en dat is toch altijd wel spijtig.

Wanneer we het verste punt ongeveer hebben bereik, keren we logischerwijze terug (anders zou het niet het verste punt zijn geweest natuurlijk). Op de terugweg maakt Mil D nog een mooie slipper met een valpartij tot gevolg. Bart A weet nog net zijn goddelijk lichaam te redden door zijn fiets net tussen twee bomen te parkeren. Tom T vertoont enige tijd later ook tekenen van een valpartij, dit werd echter nog niet bevestigd. We krijgen nog enkele zware kilometers onder onze voeten geschoven, maar op zich is het nog wel de moeite om hier een te komen. Raar maar waar, bij het uitkomen van deze strook haast iedereen zich naar het stukje asfalt dat ligt te blinken in de regen.

Voor we het goed en wel beseffen heeft Benny ons naar zijn hometown geloodst. Via een mooi bos aan de waterkant maken we de verbinding met een vliegveldje. Hier zou een 'chrono' plaatsvinden. Dit moet het uithangbord worden van hun toer in de toekomst. Wim E telt af en iedereen schiet uit de startblokken voor één kilometer alles geven, weliswaar op den asfalt. Thomas A schiet als eerste uit de startblokken (jong geweld), maar wordt nog voor halverwege opzij gezet door Tom T die genadeloos doortrekt en als eerste, voor Mil D en Bart A de overkant bereikt. Gelieve te noteren dat dit om een niet-stayer event ging.

Vanaf hier gaat het eigenlijk huiswaarts en is het thuiskomen over het jaagpad. We krijgen nog wat regen op onze helm, maar of dit nog door velen gevoeld wordt, is een andere vraag, we zijn drijfnat. De mannen met schijfremmen en Thomas A weten wat te doen thuis, remblokken steken.

Moesten er in dit verslag nog meer schrijffouten staan dan anders, mijn ogen zitten nog vol met zand en bieden mij slechts een wazig beeld van het scherm.

Lilse Bergen

Vorige week gepland, maar vandaag uitgevoerd. Met de bike naar de vaste route rondheen de Lilse Bergen. Benny C haalde zijn crossfiets van het rek en toen wisten we het al ... er zou worden doorgereden.

Via de vaart ging het richting Sint-Jozef om daar rechtsaf te maken. Via linkse en rechtse maneuvers bereiken we binnen de gebudgetteerde tijd de Antwerpsesteenweg. Hier kon de echte rit van start gaan.

De opgedane snelheid op de weg, werd ook in het bos voortgezet. Normaalgezien is er een normale vermindering van de snelheid door de tochtuitstippelaar(s), nu er pijltjes hingen gebeurd deze natuurlijke matiging niet natuurlijk. Er was dan ook weinig tijd over om te spelen en de speelvogels Benny en Raf hadden dit dan ook snel in het snuitje.

Het parcours lag er stoffig en droog bij en de modderstroken in de winter waren nu eerder mul zandstroken. De techniek blijft bijna dezelfde, losjes sturen en stoempen. Op de twee bruggen wordt er nog stevig gespurt en tweemaal gewonnen door nen Anthonissen (eerst Bart, nadien Thomas). Het tempo wordt naarmate de rit vordert nog wel een aantal keer op de proef gesteld, maar enkele hindernissen zorgen er voor dat het soms even stilvalt. Niemand rijdt er stukken, er wordt niet gespeeld waardoor jullie verslaggever bijna echt uit zijn nek moet beginnen te lullen... Gelukkig ga ik wel aan 5 alinea's geraken, waardoor ook dit verslag ruimschoots aan de eisen voldoet.

De aankomst gaat over Oostmalle. Het tempo wordt strak gehouden, maar doenlijk. De kanonnen van dienst houden zich rustig en er is geen eindspurt waarneembaar. Flink gasten, want op een gegeven moment is dit nog onveiliger dan anders.

E10-plas

"De Jakke is een mietje," zei Mil D.


En hier is dan het officiële verslag, enkele dagen later (en het had later kunnen zijn, want normaalgezien ging ik zwemmen maar door de file was dat ook niet meer de moeite...):

Wat een toestand! Dat was wat bij menig Brachtse Biker opkwam, een tiental minuten na de start van de rit.

In het Brachtse gemeentepark waren we Ben V al kwijtgeraakt. De goedlachse Loenhoutenaar (met Brachtse roots) was gevallen en blijkbaar hadden de laatsten niet op hem gewacht. Achteraf bleek dit alles de schuld te zijn van Jan M. Als hij zijn helm niet thuis was vergeten toen hij te laat aan de Kroon kwam, hadden wij helemaal niet via het park hoeven te rijden...

Bart A draaide terug om op zoek te gaan naar den Ben. Echter genen Ben te zien. Wie er wel aan De Kroon stond was telaatkomer Raf VL met een lekke band. Enkele telefoontjes later stond iedereen, behalve Ben, terug aan De Kroon. Via 5 verschillende routes werd er naar de E10 hoeve gereden maar den Ben hebben we niet meer gezien.

Miksebaan, langs het spoor en dan de Rommersheide in. Een onschuldige rit met spektakel of vuurwerk zoals de renners in de Giro dat mooi kunnen zeggen. Jan A was met een pijnlijke knie al thuisgebleven en Kris K rijdt plat. Voilà, in een gewone rit wordt er stevighuisgehouden in de top van het klassement...

Via Obroek en het MD (waar er door sommigen flink wordt ge-power-d) steken we de baan van Polygon en Overbroek over. Een weggelke dat we door de afwezige Wim E (met koorts in bed) ooit hebben leren kennen (toch wel het vermelden waard).

Ook op dit stuk geeft de Scott van Mil D enige tekenen van vermoeidheid. Bij het passeren van de geïnstalleerde bareel komt de derailleur scheef te staan (mogelijks door een betonijzer, van 8 dik). Volledig te wijten aan Shimano wordt achteraf verduidelijkt door Mil, maar de derailleurpad blijft van Scott dacht ik zo... We rijden langs de 'ottocontrol' en De Stal om de Mick binnen te rijden.

De stormschade van vorige nacht is ook hier merkbaar. Vele losse takken en hier en daar een boomke kruisen ons pad.We rijden ook nog het verplichte rondje rond de vijver (met eenden en ganzen...), een keer of drie. Het kompas van onze tochtuitstippelaar heeft intussen het noorden terug gevonden en we rijden dit mooie domein uit. Via het antitankkanaal wordt het tempo door Jan T bepaald. Deze is echter niet in zijn normale doen en het gaat rustiger dan anders. Rond de E10-plas wordt er door enkele blijkbaar nog wat harder gefreewheeld want het is voor de eersten even wachten vooraleer er terug aansluiting is. Zoals jaarlijks rijden we rond de plas, maar dit is niet goed voor onze bike-snelheid. Eigenlijk is het pad hierrond iets te slecht om door te biken. DRINGEND GEVRAAGD: iemand met een schup (of spade of troefel) die dit pad terug even bikebaar komt maken!

Aan de vroegere Zwan steken we de baan over, op naar het kanaal Schoten-Dessel. We switchen nog een keer van kant om dan enkele kilometers verder De Merel in te duiken. Weinig spectaculairs, maar wel off-road. We bekijken nog eens goed het nieuwe vastgoedproject van de gemeente Bracht en rijden dan richting Bracht-zentrum. Het is nog heel licht en wanneer Bart A denkt dat Tom T gewoon wat aan het power-en is, blijkt de eindspurt al te zijn ingezet. Vanop afstand is het wel mooi volgen. Duidelijk is dat Stijn B de sterkste was, maar misschien de domste. Met Jan M links en Tom T rechts op de harde stukken, probeert hij tussenin over het losse de spurt te winnen, BAD IDEA. Jan M wint nipt voor Stijn B en Tom T. We merken deze keer wel een sterke eindfase van Tom T die vooraan het tempo lange tijd bepaalde...

Ps: een echt verslag komt misschien nog wel...=> voilà opgelost!

Park van Brasschaet

Enkele vaste waarden ontbreken en daarop wordt nog even gewacht ... ze komen helaas niet opdagen, jammer. Naar de vaart gebruiken we een ongewone weg, maar een beetje variatie kan geen kwaad. Als Wim Eelen schreeuwt dat zijn moeder er deze week niet bij is, is dat voor Tom T het signaal om na den bareel goed beginnen door te trappen. Voor Wim E gaat het even te snel en kan zich minder concentreren op het sturen. Zoals we van hem gewend zijn gaat hij recht den decor in. Het is een spectaculaire val en Jan T haalt het idee van de helmcamera nog eens aan.

Verder raken ze vooraan nog even onze Voorzitter kwijt, maar aan den Botermelk klit alles terug samen. Via een onveilige passage aldaar is het doelwit van vandaag duidelijk: het Park van Brasschaet (ik weet dat de 'e' fout is, maar het is wat sjieker niet?).

Jan M legt nu het tempo op, maar zijn parcourskennis is beperkt tot rondjes zwembad. Het signaal voor Bart A om eens wat te tonen. Uit het najaar herinnert hij zich nog vaag het rondje dat ze bij de Achtkamp moeten rijden. Zonder linten en nadars is het blijkbaar moeilijk om op het pad te blijven. Kris K vindt het welletjes en neemt de troepen terug in handen.

Het lijkt of onze tochtuitstippelaar is gaan verkennen, maar volgens mij doet hij beroep op zijn permanente parcourskennis. We komen nog net aan de Bredabaan, maar keren dan rechts terug richting Brecht. De terugweg loopt vooral parallel met de HST-lijn en nadat Jan M en Wim E de wal trachtten op te rijden, doet Stijn B dat nu op een echte klim. Hij wordt hierin niet gevolgd door onze tochtuitstippelaar en dat was misschien een gemiste kans.

Via het speelveldje (ik kan niet meer op de naam komen) komen we al snel aan de Mick om vervolgens de werken aan de kazerne Lt. Jean Coppens te bestuderen. Bij het ingaan van het MD rijdt Wim E plat. Bart A probeert alles nog eens uit te leggen, maar de binnenband van Stijn B en het bommeke van Frank L werken niet echt mee.

Kris K vraagt ongetwijfeld aan de rest om de banden te checken en Filip VDP komt tot de vaststelling dat hij ook met nen platte band heeft af te rekenen. Beide heren zijn bijna samen klaar.

Voor de eindspurt wordt er pas vanaf den tweede bareel gereden en vooral Stijn B blijft op kop beuken. Tom T wint op zijn diefjes voor Stijn B en Bart A.

Achteraf wordt het nog laat en jullie verslaggever ligt pas om half twee in bed. Gelukkig besluit hij wat langer te slapen en heeft zo iets langer kunnen broeden op dit verslag.

Anthonissen Special

De special die geen special ging worden, werd op 24u tijd dan toch nog een special! Eén van de tochtuitstippelaars had daags voordien nog in het gastenboek verteld dat er niet veel speciaals te verwachten ging zijn.

Dat veranderde echter, dinsdags om 19u30. Van de twee routiers kwam er maar één opdagen, de jongste lag ziek in bed. Daarenboven kwam nog dat er een kans bestond dat het ging regenen en er werd niet voor de normale aanlooproute gekozen! Allemaal hoogst bizar!

Via het rondpunt richting Wuustwezel werd de Hoekstraat aangesneden om zo naar het MD te fahren. Benny C laat zijn superbenen nogmaals aanschouwen en komt als eerste door op het keienstuk. De rest volgt iets later en de eerste gaten zijn intussen al gevallen. Intussen kennen we de filosofie van de tochtuitstippelaar, op de moeilijkere stukken (off-road en lichamelijk enige weerstand vereisend) wordt er gas gegeven, op de rechte makkelijkere stukken (lichtlopend off-road en on-road) wordt er rustig gereden.

Via het MD, de E10-singletrack en het Uilenbos wordt er langs Beerschat naar Sterbos gereden. Via het Smoutven en de Ponydreef komen we aan het bos tussen de Kalmthoutsesteenweg en de Witgoorsebaan. Op aandringen van de tochtuitstippelaar maken we terug wat plaats in wat vroeger een leuke singletrack was. Leuk is ie nog altijd, maar het gras is wat hoger geworden en het pad is iets minder duidelijk. In de loop der jaren is de beek ook uitgediept, maar dit deert ons niet echt.

Via de Mastendreef wordt er naar de Molenbergen gereden. Dit doen we natuurlijk via de verplichte aanloopbosjes en bergjes. Eénmaal op het crossparcours aangekomen merken velen dat het er nog steeds verrassend droog bijligt. En wanneer we een crossparcours betreden, komt steevast Raf VL naar voor geschoven. Door zijn motorgeluiden maakt iedereen natuurlijk plaats. Velen zijn onder de indruk van het funparkske, maar niemand waagt het te betreden. We rijden alle paadjes bijna tweemaal. Gert K maakt nog een mooie totter bij het afrijden van den grote beirg.

We hebben intussen het meest technische wel gehad en rijden terug richting Brecht. Even nog langs de Chirolokalen (waar we de zus van den Thomas begroeten) en zo naar Ginhoven. Langsheen de Spiegel gaat het dan naar het Achterbrug zodat we al dicht bij het Neerven zitten. Jan T slaagt er nogmaals in plat te rijden. Dit wordt snel hersteld, want de muggen begonnen net aan hun avondlijke rooftocht.

Met een nieuwe eindspurt (gewonnen door Mil D, voor Tom T en Stijn B) komen we bij de Brechtseweg. Van hier wordt het rustig uitbollen tot in Brecht. Jan T heeft nogmaals een lekke band en Sven L verschiet zo hard, dat hij er bij valt. Hilariteit alom en Jan T besluit te voet naar de Kroon te wandelen.

In plaats van naar de Kroon te bollen, bezoeken we oud-Brachtse Biker Joris V die in ziekteverlof is. Nog veel sterkte Joris!

Wim, ik ben nooit kwaad op jou geweest!

Halle

Via de vaart ging het richting Sint-Job, niet voor lang, want de tochtuitstippelaar koos net voor de boerderij van M linksaf, de Brechtse Heide in dus. Op de brede zandstrook naast het dolomietenpad liet Benny C zijn turbo nog eens zien en zo zag iedereen dat Benny al perfect was gerecupereerd van vrijdag.

Via Kristus Koning zochten we een aansluiting met het anti-tankkanaal. Dat kanaal hadden we vrijdag al gevolgd, maar dit keer ging het de andere kant uit. Raf VL, Benny C, Jan M en in mindere mate Wim E dollen wat met elkaar (een robbertje bike-vechten zeg maar). Een echte winnaar is er niet geloof ik, maar vermoedelijk kwamen Raf VL en Benny C er wel als besten uit. In de buurt van Schil strand doet een Astra cabrio nog even stoer, maar daar blijft het dan wel bij, we lachen eens goed en kunnen verder.

Kris K laat ons ook nog wat zien van het 6-urenparcours van Halle. Het bos ligt er droger bij dan we gewoon zijn en dit blijft zowat het verste punt. Op de terugweg graaien we nog regelmatig een zijsprongetje mee en maken we ook nog kennis met de plaatselijke brandweer.

Nadien gaat het weer terug naar Brecht, met als rode draad, het Anti-tankkanaal. Stijn B maakt in een afzinkje misschien wel de spectaculairste val van het jaar. Jullie verslaggever is niet uitgenodigd op het schouwspel, maar hoort achteraf wel dat het de moeite was.

Voor we het goed en wel beseffen zijn we al aan Drieboomkesberg. We hebben intussen al een mooi aantal kilometers, maar het begint ook donkerder te worden. Tijd om huiswaarts te rijden dus. Onvermijdelijk gaat dit over Paris-Roubaix natuurlijk.

Wim E trapt vanaf de aanloop al stevig door en houdt dit langer vol dan sommigen dachten. Tom T en Bart A zijn de enigsten die nog volgen en even later rijdt Tom T Bart A uit het wiel. Bart A houdt nog net genoeg over om het spurtende duo Jan M en Kris D voor te blijven.

Berendrecht Viewpoint aka Dauwtrip

Vrijdag 1 mei stond al bij 16 A'ers sinds geruime tijd in de agenda aangestipt. Het was wel al om 5 uur vertrekken, maar dan namen ze er maar al te graag bij. Wie er weeral (voor de 3de keer) ontbrak, was de man met het idee, Sven L. Blijkbaar staat het teerfeestje van een paar pottenstampers uit Loenhout (en omstreken) op Koninginnedag geprogrammeerd.

Iets na 5 begonnen we er aan (eerst moest er verteld worden hoe iedereen uit bed was geraakt). Tom T en Mil D hadden de taak op zich genomen om een tochtje uit te stippelen. Deze diehard MTB'ers maken er steeds grondig werk van (zie Scott Scale Special vorig jaar) en wij (het bestuur) waren er dan ook heel gerust in.

De aanloop was even over de baan, maar in het donker was dat niet zo erg. Net voor Overbroek-city werd een onbekend stukje aangesneden. Kort, maar dat was niet zo erg zo vroeg. Vervolgens ging het over grove dolomiet naar het MD.

Van Brasschaat ging het via het anti-tankkanaal over naar Putte/Stabroek via Kapellen. Bij de doorsteek van een beek (zonder water, waar de tochtuitstippelaars wel op hadden gehoopt) kreeg Wim E af te rekenen met een snake-bite. Hilariteit alom want Wim E en banden... Gelukkig kon hij op de hulp van onze twee Jan'nen rekenen. Er wordt iedereen gevraagd snel even zijn eigen banden te checken en gelukkig, Frank L staat ook plat (zijn band dan natuurlijk). Wim E zijn band is net iets voor die van Frank L hersteld en maakt hiervan gebruik om nog een kakske te draaien (voor de eerste keer).

Vanaf Stabroek gaat het naar de Antwerpse Haven en Berendrecht. De gasten hebben nen berg gevonden, en daar moeten we op natuurlijk. Dat lukt iedereen wel. Bij de downhill kiezen Kurt M en Gwen V wel voor de aangelegde trap. We hebben het verste en hoogste punt bereikt, tijd om terug te draaien. Dit gaat even richting Putte en haar Moretusbos. Hier zijn mooie singletracks te vinden en daar wordt dan natuurlijk gebruik van gemaakt. Aan het Koetshuis wordt een terraske voorgesteld. De Moldaviër van wacht kan ons enkel een plat waterke aanbieden waarvan we wel gebruik maken. Lang blijven we niet zitten, want de achterliggende beek geeft een onaangename geur af. Voor Wim E is het tijd voor kakske nummer 2.

Stijn B is ondertussen gewend aan zijn nieuwe klikpedaals en na 3 maal stilstaand vallen is het iemand anders die voor oponthoud zorgt. Kurt M rijdt lek met zijn ... euuuuhhh ... (hoe heet dat weer...). Het geeft in elk geval 5 strafpunten.

Op het klein schietveld valt Bart A op een helling door het verkeerd schakelen. De bikecollega's dringen er echter op aan om dit in het verslag te vermelden. Bart A wenst op zijn beurt dan weer Stijn B te bedanken voor de snelle opvang dat erger heeft vermeden.

We zijn er bijna en Benny C weet dit te appreciëren. Zijn turbo is afgeslagen en thuiskomen moet nog net lukken. Gert K en Gwen V vinden dit niet zo heel erg, de anderen denken nog maar aan één ding, de eindspurt (en eigenlijk ook aan de komende brunch). Deze keer (en net daarom hoogst verbazingwekkend) ligt de meet na meer dan 300 meter beton !?! Soit, na stevig kopwerk van den Bougie en Bart Cannondale, wint Tom T voor Jan M en Bart A.

Bedankt voor de tocht Scotters!

3 B

We vertrekken langs de Van Pulstraat en staan even later te wachten aan Brug 11. Hier wordt pas echt duidelijk met hoeveel Bikers we vandaag op stap zijn. Zelf zijn we met een man of 21, even later komt ook de B-ploeg voorbij. Iets later sluit de L-ploeg zich bij ons aan. Als er dan nog wat andere roadies aansluiten, is nog maar eens duidelijk hoeveel fietsers er op dinsdagavond tijd hebben.

Via de Jachthaven van Brug 11 (tja...) gaat het richting het vroeger Las Pampas (of vergis ik mij). Enkele steenpuinstroken en dan naar de wijde omgeving rond Drieboomkesbeirg. Frank L is blijkbaar al veel gaan bijtrainen hier, want hij neemt de taak van tochtuitstippelaar bijna op zich. Kris K vindt dat natuurlijk niet erg en laat begaan.

Frank L stuurt ons door een strook los zand maar verhindert de anderen van door te rijden, want hij is de eerste die zich vastrijdt. Even wachten en terug gas op het parcours van 3B. Jan M schiet zoals gewoonlijk weer den hoofdvogel. Raf VL zal mogelijk even zijn evenwicht hebben verloren maar dit deskundig hebben rechtgezet of Jan M zegt: "En gij zijt ne crosser?!". We zijn wel straffe uitspraken van de Jan gewoon, maar als je dan zelf 100 meter verder met de tanden bloot in het zand steekt, moet je jezelf toch wat gaan afvragen.

Voor de tweede keer dit jaar ligt de eindspurt op het Paris-Roubaix stuk. Tom T muist er stiekem van onderuit en Bart A probeert het gat te dichten, wat echter niet lukt. Enkel Mil D en Thomas A weten te volgen. Even later volgt nog een trio, waarvan KaDee bergen werk verzet. Deze drie komen nog net te laat om het Tom T moeilijk te maken. Tom T op één (deze keer niet gestolen), Mil D nog net voor Marc B.